UPDATE: Reisverslag 3 daagse reis naar Maastricht

Wij zijn groepje M2, eerstejaars bedrijfskunde MER studenten aan de Hanzehogeschool te Groningen. De eerste twee weken van de opleiding staan volledig in het teken van de ‘onmogelijke opdracht’ waarbij het draait om allemaal, in zekere zin, onmogelijke opdrachten die in het teken staan van de Voedselbank Stad Groningen. Onze opdracht is het organiseren van een reis voor minimaal 2 personen van de Voedselbank, compleet verzorgd, vervoer in een luxe auto en het moet aangekondigd worden in een restaurant met een Michelinster.  

Ik typ dit, in Maastricht, terwijl er twee dames en een baby van 5 maanden tegenover mij zitten. Dit houdt in dat wij geslaagd zijn! De dames zitten al tweeëneenhalf jaar bij de Voedselbank, dit door een burn-out waardoor er geen salaris meer binnenkwam. Ze hebben een lastige tijd gehad, mede door complicaties met de baby. Dit maakt dat zij dit echt verdiend hebben!   

 

18-09-2017 

HET IS ZO VER! Tom en Josephine hebben de auto opgehaald bij de KIA dealer en de rest van het groepje, waaronder ik, zijn nog druk bezig met het regelen van het eten in Maastricht zelf voor de dinsdag en de woensdag. Om 14.15 uur nog snel langs Simone voor de luiers om vervolgens door te rijden naar het adres van de dames! 

Rond 15.00 uur waren wij bij de dames en toen kwamen wij er ook achter hoeveel spullen een baby nodig heeft, volle bak. De dames hebben er zin in, wij hebben er zin in en nadat de kofferbak *klik* ‘zei’ was het tijd om te vertrekken. Uiteraard kenden wij de dames niet en dan is een reis van een aantal uur gelijk goed om elkaar te leren kennen. Net onderweg was er een hoosbui waarbij het zicht volledig was verdwenen, een mooi begin. En na een stop bij de ondergelopen McDonald’s te Assen voor het voeden van de baby gingen wij eerst door naar Michelin restaurant ‘De Bokkepruik’ te Hardenberg voor een heerlijk diner. Zij hadden wel een hart voor deze actie en waren bereid om de dames een viergangendiner voor te schotelen, ronduit geweldig! Nadat we de dames de sfeerimpressie van de reis hebben laten zien, hebben wij de dames verlaten en konden zij genieten van het heerlijke eten. Voor ons liep het sprookje iets anders, want de plaatselijke snackbar is toch nèt iets anders..  

 

 

 

Rond 20.00 uur waren wij weer terug bij ‘De Bokkepruik’ om de dames op te halen, toen kwamen wij erachter dat ze zelfs een zesgangendiner hebben gekregen en dat óók de drankjes op de kosten van de baas gingen, beter dan dit kon niet! Opdat moment kwam er ook een realisatiepunt waar we het dan toch ook voor gedaan hebben, één van de dames zei: ‘Het is om te janken, je verliest je smaak en dat besef je pas als je zo’n maaltijd krijgt met zulke lekker producten.’, ze hadden genoten en zijn de Voedselbank dankbaar voor wat zij wekelijks aanbieden maar dit overrompelde hen wel.  

De auto weer inladen en door! Onderweg nog even een kleine pauze voor de kleine want ook die heeft voeding nodig. Rond 23.30 uur waren we dan eindelijk in Maastricht, de gastvrouw stond al klaar om de deur van het huis te openen en om ons wegwijs te maken. Vervolgens gingen Tom en ik door met de auto want bij het huis waren geen parkeerplaatsen.  

Toen hadden we het idee om nog even iets te gaan drinken in het centrum en één van de dames ging ook mee. Wat gedronken, gepraat en al met al een gezellig avond gehad. 

 

19-08-2017 

De wekker ging af om 07.30 uur, want er was genoeg te doen vandaag! Om 10.00 uur konden de dames terecht bij TaarT voor een ontbijt, wij hebben ze daar naartoe gebracht en toen zijn wij op pad gegaan om de lunch en het ontbijt van morgenochtend te regelen. Al vrij snel hadden wij twee zaken gevonden die er wel bereid toe waren om ons te helpen, voor de lunch VERS. en ontbijt voor morgen bij Piece of Cake. Top! Nadat we ook zelf hadden gegeten kwamen de dames terug en hebben we een uurtje niets gedaan omdat de baby gevoed moest worden.  

Om 12.30 uur stond de lunch bij VERS. alweer op de planning en hebben we uiteraard daar de dames weer netjes afgeleverd. Toen zij lekker aan het eten waren gingen wij op pad om te kijken of we ergens iets voor het middagprogramma konden lospeuteren. Het VVV-kantoor wou ons wel helpen en boden ons een stadsmap aan met informatie over de bezienswaardigheden, dat was wel leuk. Toen de dames terug waren stapten we in de auto naar Buitenplaats Vaeshartelt. Van hen hebben we een rondleiding met een drankje en Limburgse vlaai aangeboden gekregen. Het weer zat mee en we hebben iets van Maastricht gezien wat geen standaard bezienswaardigheid was. Na de Limburgse vlaai gingen we weer terug naar huis en hebben de dames lekker rustig aan gedaan, dat vonden ze ook wel even prettig.  

Om 19.00 uur moesten we bij Brasserie FLO zijn voor een diner voor 2. De brasserie was afgelopen jaar het beste Franse restaurant van Nederland dus dat zat wel goed. Ze hebben genoten van het heerlijke eten. Ondertussen hebben wij een pannetje spaghetti opgezet, toch weer net iets anders. Het eten was wederom zo lekker dat een dame zei: “Ik zat wéér met tranen in mijn ogen, het was geweldig.”, daar doen we voor.  

22.30 uur waren de dames weer terug en wilde de andere dame, die gisteren niet mee was, toch ook nog wel even een drankje doen. Het was zeer gezellig en je kent het wel, ‘even een drankje’. Uiteindelijk waren we netjes om 06.00 uur thuis met z’n drieën.  

 

20-09-2017 

DE LAATSTE DAG ALWEER! Het was een heerlijk, pittige ochtend waarbij de hoeveelheid slaap nou niet echt geweldig was. Desalniettemin, de dames hebben zich lekker laten verrassen bij Piece of Cake, het was echt weer goed voor elkaar! Vervolgens de auto opgehaald, tassen pakken en gaan! Los van een baby die zich toch wel even bekend wou maken doormiddel van krijsen, was de terugreis prima.  

Afsluiting 

Het waren drie verrassende en mooie dagen. Wij, als groep, hebben ervoor geknokt om dit te kunnen realiseren. De opdracht is leuk en het was ook echt heel lastig, het is ons dan wel gelukt maar dat houdt niet in dat het toch eigenlijk wel bijna onmogelijk was. We hadden dit niet kunnen doen zonder de steun van alle bedrijven en mensen die ons met dit project geholpen hebben. Het geeft een euforisch gevoel dat we dit hebben kunnen regelen en dat we die mensen zo blij hebben kunnen maken, uiteindelijk gaat het toch echt om de mensen waar we het voor gedaan hebben en niet alleen maar om de opdracht.   

 

-Harald Velthuis 

-Tom Driessen
M2